Growshop - informatie - EUGardenCenter Planten Dokter: Plagen en ziekten gids

EUGardenCenter Planten Dokter: Plagen en ziekten gids

U bevindt zich op de pagina EUGardenCenter Planten Dokter: Plagen en ziekten gids.

EUGardenCenter, uw eerste hulp dokter bij plagen en ziektes

 

Gekrulde-, gele, bruine- en gespikkelde bladeren, gebrekkige groei, zijden webben tussen de bladeren en zelfs het afsterven van een plant: Het is een kweker zijn grootste nachtmerrie.

Iedere plant staat bloot naar de gevaren van de buitenwereld zoals Insecten en ziektes. Deze plagen zitten zelfs de meest ervaren kwekers wel eens dwars. Gelukkig zijn deze plagen makkelijk te herkenen maar helaas niet altijd even makkelijk te bestrijden.

EUGardenCenter helpt u echter graag opweg om de verschillende plagen en ziektes te herkenen en een beter inzicht te krijgen om deze te bestrijden.

Deze gids beschrijft hoe verschillende ziektes en plagen herkend en bestreden kunnen worden wanneer mooie, groene en gezonde planten vol met bloemen plotseling ongezonden worden.

Spintmijt

 

Wat zijn spintmijten?

Spintmijten zijn geen insecten en zijn in feite nauwer verwant met spinnen. Ze behoren tot de klasse van de Arachnida.

Wat is er te zien?

Spintmijten maken meestal een zijden web. Als planten-bladeren geteisterd worden door spintmijt, dan brengen ze schade toe aan het plantenweefsel. Hierdoor ontstaat vergeling en komen er dode plekken voor die samensmelten totdat uiteindelijk het hele blad is aangetast. Het blad wordt geel, zal verwelken en uiteindelijk afvallen. Er zijn enkele soorten spintmijt die geen web spinnen en die in de uiteinden van de knoppen van de plant leven. Hier zie je de schade niet totdat de top zich uitbreidt.

Wat is er tegen te doen?

Spintmijten hebben verschillende natuurlijke vijanden die gebruikt kunnen worden om de populatie te bestrijden.

 

 

In het kort over de plaag

Spintmijten beïnvloeden wereldwijd vele gewassen. Er zijn meer dan 1200 soorten spintmijt waarvan meer dan honderd gezien kunnen worden als een plaag en ongeveer tien daarvan als een ernstige plaag. De bekendste en meest problematische spintmijt is de Tetranchyus urticae (bekende namen zijn de rode spint en de kasspint). Door hun vermogen om zich zeer snel voort te planten kunnen ze in een korte periode enorm veel schade aanrichten. Spintmijten hebben naald-achtige zuigende monddelen. Ze voeden zich door met hun monddelen in het plantenweefsel te dringen. Grote populaties kunnen zelfs hele planten met hun web bedekken. Deze webben worden gebruikt om te verplaatsen. Aangezien spintmijten zo klein zijn kunnen ze makkelijk verplaats worden door ventilatoren.

 

Biologische cyclus van spintmijten

Elk vrouwtje van de kasspint legt 10 tot 20 eitjes per dag en 80 tot 120 gedurende haar hele levenscyclus van maximaal vier weken. Deze zitten meestal aan het zijden web. De larven, met 6 pootjes, komen na 3 tot 15 dagen uit. De pas uitgekomen larven zijn kleurloos en hebben heldere rode ogen. Ze wisselen drie keer van vorm in 4 tot 5 dagen: Eerst een protonimf, dan een deutonimf en uiteindelijk krijgen ze de volwassen vorm. Zowel de volwassen mijten als de nimfen hebben acht poten.

 

 

Symptomen van de plaag

De eerste zichtbare symptomen zijn kleine geelachtige stippen of witte vlekken, voornamelijk rondom de hoofdnerf en de grotere aderen van de bladeren. Als deze vlekken groter worden en samensmelten, dan geven de lege cellen aan sommige delen van het blad een witachtige of zilverachtige transparante verschijning.

 

Hoe de plaag te vermijden?

Probeer het risico en de snelle verspreiding van spintmijt te minimaliseren door de temperatuur laag te houden (<25°) en de vochtigheidsgraad hoog (>60%), aangezien dit de snelheid van de voortplanting zal vertragen. Een hogere vochtigheidsgraad is ook noodzakelijk voor de vijanden van de spintmijt. Houd de gebieden waar de planten groeien schoon en verwijder bladafval. Adequate irrigatie is belangrijk, omdat planten die te weinig water krijgen meer kans hebben op schade.

 

 

Oplossingen om de plaag onder controle te krijgen

Verwijder de aangetaste bladeren, te herkennen aan de zijde webben bovenop de bladderen. Spoel de plant grondig af met een mengsel van alcohol en zeep. Herhaal deze behandeling meerdere keren per week. Als behandeling op basis van water niet langer gewenst is, verwijder dan de webben met een stofzuiger. Je kan eveneens gebruik maken van natuurlijke vijanden zoals: roofmijten, lieveheersbeestjes, roofwantsen en gaasvliegen.

 

Preventiefe en Bestrijdende producten

EUGardenCenter biedt producten zoals CANNACURE, Rogis Garlic, Bioquant en vele andere producten aan die helpen bij het vemijden en het bestrijden van spintmijt.

 

Witte vlieg

 

Wat zijn witte vliegen?

Witte vliegen zijn halfvleugelige insecten behorende tot de familie van de aleyrodidae. Ze kunnen aanzienlijke schade en verlies van productie veroorzaken

Wat is er te zien?

Verkleurde vlekken op de delen van het blad waar de insecten zich hebben gevoed

Wat is er tegen te doen?

Één van de belangrijkste doelen bij het bestrijden van de witte vlieg is het voorkomen dat het gewas wordt aangetast door een virus dat door de insecten gedragen kan worden.

 

 

In het kort over de plaag

De twee soorten witte vlieg die veel gewassen beïnvloeden zijn de Bemisa tabaci of de tabakswittevlieg en de Trialeurodes vaporariorum of de kaswittevlieg. Het blangrijkste morfologische verschil waardoor deze insecten van elkaar kunnen worden onderscheiden is de positie van de vleugels. Bij de B. tabaci zijn deze verbonden met het lichaam en bij de T. vaporariorum staan deze parallel aan de bladoppervlak. Bovendien hebben de volwassen witte vliegen en de pop van de T. vaporariorum meestal een grotere hoeveelheid wasachtige poederen dan de B. tabaci.

 

Biologische cyclus van de witte vliegen

De volledige levenscyclus van de witte vlieg ligt tussen de 15 en 40 dagen. Dit is afhankelijk van milieuomstandigheden, met name van de temperatuur, aangezien de eieren zich sneller tot een volwassen vlieg ontwikkelen als de temperatuur hoger is. De witte vlieg legt haar eieren gewoonlijk aan de onderkant van de bladeren, waar de eieren aan vastplakken.

 

 

Symptomen van de plaag

De directe schade aan de plant wordt veroorzaakt wanneer de witte vlieg zich voedt. Door het zuigen van het sap blijven er verkleurde vlekken achter op die delen van het blad waar ze zich hebben gevoed. Voorts komen er, als ze het sap opzuigen, giftige stoffen vrij in het floëem die zich vervolgens door de hele plant verspreiden. Dit leidt tot metabole onevenwichtigheden in de plant en algeme verzwakking, chlorose en veranderingen in de bloemen en de vrucht. In termen van indirecte schade maakt de melasse die door de nimfen uitgescheiden wordt het mogelijk dat zich schimmels zoals roetdauw (Capnodium sp) op de bladeren vormen. Deze schimmel fungeert als een scherm en vermindert de fotosynthetische capaciteit van de plant. De ernstigste schade die de witte vlieg echter kan toebrengen aan de gewassen is de overdracht van virussen.

 

Hoe de plaag te vermijden?

Een van de belangrijkste doelen bij het bestrijden van de witte vlieg is het voorkomen dat het gewas wordt aangetast door een virus dat door de instecten gedragen kan worden. Daarom is het belangrijk dat alle onkruid of resten van andere planten in de buurt van het gewas worden verwijderd, omdat dit kan fungeren als habitat voor de witte vlieg. Bovendien, als een witte vlieg eet van onkruid dat een virus heeft en vervolgens naar jouw gewas gaat dan kan het virus gemakkelijk worden verspreid.

 

Het gebruik van beschermde afdekking, zoals netten en schermen, zijn eveneens een goede optie ter voorkoming van besmetting.

 

 

Oplossingen om de plaag onder controle te krijgen

Een reeks entomophagous (insectenetende) insecten, parasieten en sommige entomophagus schimmels kunnen worden gebruikt om de witte vlieg te bestrijden. De meeste vijanden voeden zich met de eitjes en de nimfen van de witte vlieg. Deze categorie bevat onder andere de Delphastus catalinae kever. De chrysopidae larve en sommige bedwantsen zijn ook natuurlijke vijanden van deze plaag. De kleine wespen van de familie Aphelinae zijn parasieten van de witte vlieg larven. De wespen leggen hun eitjes op de larven en ze ontwikkelen zich door zich te voeden van hun gastheer.

 

Preventiefe en bestrijdende producten

EUGardenCenter biedt producten zoals CANNACURE, Rogis Garlic, Bioquant en vele andere producten aan die helpen bij het vemijden en het bestrijden van de witte vlieg.

 

Trips

 

Wat zijn tripsen?

Wanneer we de term tripsen gebruiken dan refereren we aan een grote groep van insecten van de orde der Thysanoptera.

Wat is er te zien?

Omdat bepaalde giftige stoffen in het speeksel van tripsen zitten, zijn enkele van de vervormingen in de scheuten of bloemen van de aangetaste planten waarneembaar.

Wat is er tegen te doen?

Bespuit de plant met ecologische insecticiden zoals kaliumzeep of plantenextracten met pyrethrum.

 

 

In het kort over de plaag

Tripsen zijn herkenbaar aan hun kleine formaat en hun lange, platte vorm. De volwassen tripsen hebben vier gevederde vleugels. Ze kunnen variëren in kleur, van grijs naar geel of bruik. Tripsen zijn dragers van virussen, voornamelijk van het geslacht Tospovirus. Deze virussen veroorzaken aanmerkelijk gewasverlies en zijn onbehandelbaar.

 

Biologische cyclus van de tripsen

De eerste fase van de levenscyclus van de trips is her ei, dat veel sneller uit zal komen als de temperatuur hoger is. De vrouwtjes leggen eieren in plantaardige weefsels. De larven die uit de eitjes komen voeden zich met omringende weefsels. Één van de kenmerken van deze insecten is dat ze de overgang van pop naar volwassen maken in de bodem of in de onderste bladeren. De larven leven in de bladeren, maar zo gauw ze de juiste ontwikkelingsfase bereiken, vallen ze op de grond of op de onderste bladeren waar ze leven tijdens de pre-pop en pop fases tot er een geslachtsrijpe volwassene verschijnt met volledig ontwikkelde vleugels. De hele levenscyclus duurt slechts een paar weken.

 

 

Symptomen van de plaag

De volwassen tripsen eten gevarieerd voedsel voornamelijk gebaseerd op pollen, maar de larven voeden zich met plantenweefsel en het is de larve die verantwoordelijk is voor de meeste schade aan planten. De larven zuigen het sap uit de plantencellen, voornamelijk van de bladeren, maar ook van de bloemblaadjes, scheuten en vruchten. Vroege symptomen zijn een bijna transparante of heldere verkleuring van het blad met zwarte stippen (die werden veroorzaakt door fecale afscheidingen). Ze hebben raspende, zuigende monddelen die eruit zien als kammen en die een soep maken van het weefsel dat ze opzuigen. Meestal wordt de bovenste loog von het vveefsel niet aangetast en een raamvan helder weefsel is te zien in het midden van de ruimte dat verkleurd is. 

Omdat er bepaalde giftige stoffen in het speeksel van tripsen zitten kunnen er bepaalde vervormingen optreden in de scheuten of bloemen van de aangetaste planten. In geval van zeer ernstige aantasting kunnen de bladeren helemaal opdrogen. Tegelijkertijd scheiden sommige tripsen zoals de Frankliniella occidentalis een paar druppels van een stof af als ze worden bedreigd door een vijand. Deze uitwerpselen bevatten decyl acetaat en dodecyl acetaat - feromonen die dienen als een waarschuwingssignaal voor andere tripsen in de buurt.

 

Hoe de plaag te vermijden?

Door het vermogen van tripsen om virussen over te brengen is het belangrijk om de gewassen op tripsen te controleren en deze zo snel mogelijk op te sporen. De klassieke methode om dit te doen is met behulp van kleverige vallen. Deze vallen zijn blauw van kleur, omdat tripsen zich sterk aangetrokken voelen tot blauw. De vallen moeten elke paar dagen worden gecontroleerd met behulp van een vergrootglas om te zien of er tripsen (meestal gevleugelde volwassenen) aan vast zijn gaan zitten. 

 

 

 

Oplossingen om de plaag onder controle te krijgen

Oplossingen om de plaag onder controle te krijgen Bij ontdekking van tripsen moeten de juiste behandelingen uitgevoerd worden om het risico van een plaag te minimaliseren. Deze behandelingen omvatten ecologische insecticiden zoals kaliumzeep of plantenextracten met pyrethrum, op plaatsen waar deze zijn toegestaan door de wet. De planten moeten in hun geheel grondig worden bespoten, omdat de tripsen zullen gaan schuilen onder de aderen van de bladeren, zodat het moeilijk wordt voor de insecticides om met alle insecten in contact te komen. Het is ook mogelijk om entomophagous schimmels te gebruiken in de strijd tegen de tripsen. Beauveria bassiana is een schimmel die wordt gebruikt in de strijd tegen tripsen. Het is ook belangrijk om alle planten en bodemresten van de vloer of werkbladen op te ruimen en te verwijderen. 

 

Preventiefe en bestrijdende producten

EUGardenCenter biedt producten zoals CANNACURE, Rogis Garlic, Bioquant en vele andere producten aan die helpen bij het vemijden en het bestrijden van trips.

 

Bladluis

 

Wat zijn bladluizen?

Wanneer we verwijzen naar bladluizen, dan bedoelen we meestal een super familie van insecten die meer dan 4000 soorten planten-specifieke parasieten omvat.

Wat is er te zien?

Badluizen kunnen verminderde gorie, gevlekte bladeren, vergeling, groeiachterstand, gekrulde bladeren, bruining, verwelking, lage opbrengsten en het afsterven van planten veroorzaken.

Wat is er tegen te doen?

Er zijn verschillende teelttechnieken die gebruikt kunnen worden om een aanval van bladluizen te voorkomen of te minimaliseren.

 

 

In het kort over de plaag

Bladluizen zijn niet langer dan ongeveer 4 mm, hebben een bolvormige buik en komen in veel verschillende kleuren voor. Ze behoren tot de meest vernietigende plagen die gekweekte planten beïnvloeden in gematigde gebieden. Gevleugelde bladluizen zijn vooral gevaarlijk voor de gewassen, omdat ze planten veel sneller vernietigen dan gewone bladluizen. 

 

Biologische cyclus van de bladluizen

Er bestaan gevleugelde en niet gevleugelde bladluizen. Meestal is de eerste generatie die na de winter uitkomt vleugelloos. Er kon echter na een aantal generaties gebrek aan ruimte bij de waardplant zijn. Dit leidt tot de geboorte van een generatie van gevleugelde bladluizen, die kan migreren naar andere gastheren. Alle bladluizen die geboren worden uit de wintereitjes zijn vrouwtjes. Verschillende andere generaties van vrouwelijke bladluizen zijn geboren in de lente en de zomer. Vrouwtjes kunnen 25 dagen leven, gedurende welke tijd ze elk maximaal 80 nieuwe bladluizen kunnen voortbrengen. De lente en zomervoortplanting vindt ongeslachtelijk plaats. Mannetjes spelen hier geen rol in. 

 

 

Symptomen van de plaag

De bladluizen voeden zich met bastweefsel sap, waardoor de plant verzwakt en er een metabole onbalans wordt veroorzaakt. De bladeren draaien en in extreme gevallen ontstaat er zelfs bladverlies. Bladverlies beïnvloedt de hoeveelheid en de kwaliteit van het eindresultaat. Bladluizen brengen ook giftige stoffen in de plant, die de ontwikkeling systematisch verandert. Bovendien is de honingdauw die de bladluizen uitscheiden een ideale voedingsbodem voor een reeks schimmels die een belemmerende laag vormt op het blad, omdat het licht het blad niet meer kan bereiken. 

Het meest schadelijke effect van bladluizen is echter het overbrengen van virussen. Bladluizen kunnen in enkele seconden tientallen virussen overbrengen van een zieke plant naar een gezonde plant. Dit gebeurt vooral door de gevleugelde generatie. Het grootste probleem voor de planten is dat er geen remedie tegen de virussen is. Dit betekent dat de infectie van een plant die niet tolerant of resistent tegen het virus is, onvermijdelijk leidt tot een afname van de uiteindelijke productie. 

 

Hoe de plaag te vermijden?

Er zijn verschillende teelttechnieken die gebruikt kunnen worden om een aanval van bladluizen te voorkomen of te minimaliseren. Deze omvatten:

  • Het verwijderen van onkruid dat kan dienen als een reservoir voor eitjes en volwassenen;
  • Het gebruik van insectennetten (soms geïmpregneerd met insecticide) om de gewassen af te dekken;
  • Het vermijden van het overmatig gebruik van stikstofhoudende meststoffen;
  • Het verwijderen van gewasresten;
  • Het aanbrengen van plantensoorten die kunnen dienen als een reservoir voor natuurlijke vijanden (Banker planten);
 

 

 

Oplossingen om de plaag onder controle te krijgen

De natuurlijke vijanden van bladluizen zijn lieveheersbeestjes en gaasvliegen. Groene gaasvlieglarven (Chrysoperia sp.) zijn vraatzuchtige vijanden van bladluizen.

 

Preventiefe en bestrijdende producten

EUGardenCenter biedt producten zoals CANNACURE, Rogis Garlic, Bioquant en vele andere producten aan die helpen bij het vemijden en het bestrijden van bladluis.

 

Meeldauw

 

Wat is meeldauw?

De term meelddauw verwijst naar een groep van fytopathogenen schimmels die ziekten veroorzaken bij planten en die soortgelijken symptomen vertonen. We maken onderscheid tussen "echte" en "valse" meeldauw.

Wat is er te zien?

Over het algemeen wordt meeldauw op het bovenblad aangetroffen, maar er zijn uitzonderingen. Het blad ziet eruit alsof het met poeder is bestrooid.

Wat is er tegen te doen?

Houd de luchtvochtigheid laag en houd het gebied waar de groei plaatsvindt schoon.

 

 

Over valse meeldauw

Meeldauw staat ook bekend als "valse meeldauw". Wanneer de ziekte zich verspreidt krullen de bladeren op, waarna ze sterven en uiteindelijk afvallen. De delen van het mycelium die de sporen van de schimmel bevatten komen tevoorschijn via de huidmondjes van de plant. Bij goed licht is het gemakkelijk te zien door de grijze of paarse viltachtige bedekking op de achterkant van het blad.

 

 

Over echte meeldauw

Echte meeldauw staat ook bekend als witziekte. Voordat symptomen zichtbaar worden, begint het blad blaarachtige vlekken te ontwikkelen. Dit wordt gevolgd door de karakteristieke witte poeder op de plaats waar de vlek zat. Het blad ziet eruit alsof het bestrooid is met poeder. Over het algemeen komt meeldauw voor aan de bovenkant van het blad, maar er zijn uitzonderingen. Een type schimmel groeit alleen aan de onderkant van het blad, waardoor het geen verrassing is dat dit type vaak over het hoofd wordt gezien. Naarmate de ziekte vordert, kunnen de bladeren echter geheel worden bedekt met deze witte laag en kan het zelfs op knoppen gaan zitten. Dit heeft negatieve invloed op de grootte en kwaliteit van het gewas.

 

 

Hoe de plaag te vermijden?

De beste behandeling tegen deze soorten schimmels is preventie; als ze eenmaal aanwezig zijn en zich ontwikkeld hebben zijn ze zeer moeilijk uit te roeien, soms hebben zelfs chemische fungiciden moeite hiermee. Probeer te voorkomen dat sporen van elders komen en je planten besmetten, door het gebied waar de planten groeien schoon te houden. Je kan dit doen door alleen schone apparatuur te gebruiken en je handen van te voren grondig te wassen. Daarnaast kan CANNACURE ter voorkoming van meeldauw op de plant worden gespoten.

 

 

Oplossingen om de plaag onder controle te krijgen

  • Verwijder verdachte bladeren en bewaar deze in een hersluitbare diepvrieszak samen met wat vochtig papier op een warme plaats. Na twee dagen kun je de bladeren op meeldauw controleren, eventueel met behulp van een vergrootglas.
  • Verwijder alle verontreinigde bladeren, maar zorg ervoor dat je de ziekte niet zelf verspreidt. Zorg ervoor dat je regelmatig je handen wast, bij voorkeur met een alcohol oplossing.
  • Verbrand alle besmette materialen.

 

 

Preventiefe en bestrijdende producten

EUGardenCenter biedt producten zoals CANNACURE, Rogis Garlic, Bioquant en vele andere producten aan die helpen bij het vemijden en het bestrijden van meeldauw.

 

Botrytis cinerea (Grauwe schimmel of vruchtrot)

 

Wat is Botrytis?

Botrytis cinerea is een necrotrofe schimmel, wat betekent dat hij zijn gastheer doodt om alle voedingsstoffen te krijgen die hij nodig heeft.

Wat is er te zien?

Het weefsel waarop het zich ontwikkelt wordt donker en soms zacht. Dit komt door het afsterven van de gastheercellen. Op termijn zal zich op deze donkere vlekken een laag van harige grijze schimmels vormen.

Wat is er tegen te doen?

Zorg ervoor dat de besmette plant of delen van de plant nooit in contact komen met andere planten.

 

 

In het kort over de ziekte

Botrytis cinerea valt zwakke planten of stervende bloemen aan. In feite helpt hij de natuur met het recyclingproces van de planten door ze af te breken en de voedingsstoffen beschikbaar te maken in de bodem. Dus de schimmel speelt in feite een vitale rol in de natuurlijke groeicyclus. Maar wanneer Botrytis je gewassen aanvalt is het een ware plaag!

 

Biologische cyclus van Botrytis

De vroege ontwikkeling van grauwe schimmel begint meestal in geïnfecteerde plantenresten van de vorige gewassen die zijn achtergelaten in het veld. Het mycelium dat aanwezig is in het afval begint zich te ontwikkelen wanneer de temperatuur hoger wordt, bijvoorbeeld in de vroege lente. Bij fel licht begint het mycelium structuren te ontwikkelen, conidioforen genaamd. Aan het eind van deze conidioforen worden sporen, genaamd conidiën, gevormd die vervolgens door de lucht worden meegevoerd en in contact kunnen komen met de bladeren of stengels van de gewassen.

 

 

Symptomen van de ziekte

De schimmelinfectie in de bloem is aanvankelijk niet zichtbaar. Chlorose, weefsel dat bruin en nat is en zich dichtbij de plaats van infectie bevindt, is één van de eerste symptomen die een mogelijke Botrytis aanval aangeeft. Een lichter gekleurde vlek op de bloemen met een donkerbruine ring er omheen kan duiden op een schimmelinfectie. 

 

Hoe de ziekte te vermijden?

Het is uitermate belangrijk om de plant te ontdoen van alle delen die besmet zijn met Botrytis. De besmette delen dienen ogenblikkelijk te worden verwijderd. 

Voorkom dat besmette planten of delen van deze planten in aanraking komen met andere planten. Zelfs het kortste contact kan ervoor zorgen dat wolken van grijze sporen zich via de lucht verspreiden. Deze sporen zullen dan op gezonde planten landen en deze besmetten. Goede ventilatie is essentieel om een iets lagere luchtvochtigheid rond de bladeren en bloemen te behouden. Voor buitengewassen is het aan te raden om de planten met een plastic bescherming zoals een tunnelkas te bedekken wanneer er regen wordt verwacht. Dit voorkomt dat de planten nat worden.

Het is ook belangrijk waakzaam te zijn voor plagen zoals rupsen die schade kunnen veroorzaken aan de cuticula, die B. cinerea kon benutten om de plant makkelijker binnen te komen. Het is gemakkelijker voor de schimmel om planten te infecteren die beschadigd zijn door het kauwen van ongedierte. Andere insecten zoals tripsen kunnen sporen van Botrytis drogen en verspreiden.

 

Oplossingen om de ziekte onder controle te krijgen

Diverse micro organismen zijn succesvol gebleken bij de beheersing van Botrytis cinerea bij een groot aantal gewassen. Clonostachys rosa (Gliocladium roseum) is een schimmel dat wordt gebruikt ter voorkoming en bestrijding van Botrytis aanvallen vanwege zijn vermogen om de productie van sporen te onderdrukken. Sommige nematodensoorten zijn ook gebruikt om grauwe schimmel effectief te beheersen, Veel plantenextract preparaten worden voornamelijk op de markt gebracht om de aanval en ontwikkeling van B. cinerea te voorkomen. Goede resultaten zijn verkregen neet extracten van tijm, citrus zaad, oregano, munt, knoflook en peper, om er maar een paar te noemen.

 

Preventiefe en bestrijdende producten

EUGardenCenter biedt producten zoals CANNACURE, Rogis Garlic, Bioquant en vele andere producten aan die helpen bij het vemijden en het bestrijden van botrytis cinerea.

Varenrouwmug

 

Wat zijn varenrouwmuggen?

De varenrouwmug (families Mycetophilidae en Sciaridae) is een veelvoorkomende plaag die kamerplanten aantast, voornamelijk in ruimtes met een hoge luchtvochtigheid.

Wat is er te zien?

Ze worden meestal het eerst opgemerkt wanneer onschuldige volwassenen rond de kamerplanten vliegen of zich verzamelen in een nabijgelegen venster.

Wat is er tegen te doen?

Zorg ervoor dat de lucht boven de grond circuleert en geef je planten goed water.

 

 

In het kort over de plaag

De volwassen varenrouwmug is een kleine zwarte vlieg met een lengte van ongeveer 3 tot 4 mm. Ze worden vaak in zwermen in kassen aangetroffen, omdat ze worden aangetrokken door de vochtigheid, hoge temperaturen en door het ontbindend organisch materiaal. Gewas substraten bieden ideale omstandigheden voor hun larven. Deze zijn wit, ze hebben geen poten en lijken op kleine wormen. Ze voeden zich met organisch materiaal en zachte plantendelen onder de grond zoals wortels en stengels.

 

Biologische cyclus van varenrouwmuggen

Volwassen muggen leven ongeveer een week en leggen tot wel 300 eitjes in rijke, vochtige bodems. Binnen vier tot zes dagen komen kleine larven tevoorschijn en beginnen zich tijdens hun twee weken durende leven te voeden met plantenwortels. Het popstadium duurt drie tot vier dagen voordat jonge volwassenen uit de grond komen en beginnen met de volgende generatie. De gehele levenscyclus van eitje tot volwassen vlieg kan in slechts drie tot vier weken voltooid worden, afhankelijk van de temperatuur. Vanwege hun geneigdheid en relatief korte dracht kunnen potplanten voor elk stadium - ei, larve, pop, volwassene - gastheer zijn, met meerdere generaties tegelijk.

 

 

Symptomen van de plaag

Symptomen van planten die aangeven dat de varenrouwmug aanwezig is, zijn plotselinge verwelking, verlies van kracht, slechte groei en vergeling van de bladeren. Bij ernstige infecties kan een aanzienlijk deel van de planten verloren gaan. 

 

Hoe de plaag te vermijden?

  • Inspecteer planten voorafgaand aan de aankoop op tekenen van insectenplagen. Woel de grond in de buurt van de stengel voorzichtig los en kijk of er glanzende, heldere larven te zien zijn. Weiger elke plant die tekenen van muggen vertoont.
  • Geef niet te veel water, vooral in de wintermaanden wanneer de plant niet veel water nodig heeft. Varenrouwmuggen doen het goed in vochtige bodems. Gebruik bij het oppotten geen organisch materiaal wat water vasthoudt, zoals algen, wat het leggen van eieren kan stimuleren.

 

Oplossingen om de plaag onder controle te krijgen

  • Als er al plagen zijn, laat de grond dan drogen tot een diepte van ongeveer 2,5 tot 5 cm tussen twee watergiften. Dit doodt niet alleen de larven en remt de ontwikkeling van de eitjes, het maakt de bodem ook minder aantrekkelijk voor de eieren leggende vrouwtjes.
  • Gebruik horizontaal op het grondoppervlak geplaatste gele kleefvallen om grote aantallen eierleggende volwassenen te vangen. De muggen worden aangetrokken door geel en kunnen makkelijk uit de val worden verwijderd voordat ze meer eieren kunnen leggen.
  • Gebruik een bedekkende toplaag met gunstige nematoden om het larvestadium te vernietigen. Nematoden zijn microscopisch kleine rondwormen die de varenrouwmug larve binnendringen en vervolgens bacteriën vrij laten die de plaag van binnenuit consumeren. Ook bij schadelijke gazon- en tuinlarven, vlooien en andere in de bodem geboren plagen, werken Nematoden (ze brengen geen schade toe aan regenwormen). De langlevende nematoden zijn veilig voor gebruik bij huisdieren, planten en uw gezin.

 

Preventiefe en bestrijdende producten

EUGardenCenter biedt producten zoals CANNACURE, Rogis Garlic, Bioquant en vele andere producten aan die helpen bij het vemijden en het bestrijden de varenrouwmug